ما ایرانی‌ها سخت می‌خندیم و راحت می‌خندانیم! یک نگاه به دور و برتان بیاندازید؛ طنزپردازی تقریبا شغل دوم همه ایرانی هاست. قبلترها محافل دوستانه و میهمانی‌های خانوادگی عرصه بروز این ویژگی ملی بود. اما حالا روی صفحه شخصی هر ایرانی در شبکه های مجازی که کلیک میکنی چیزی برای لبخند زدن وجود دارد. از آنطرف شبکه‌های اجتماعی هم چنان پا گذاشته‌اند روی گلوی سایتها و نشریات که راه اندازی سایت جدید چیزی شده در مایه های زدن تعویض روغنی در طبقه دوم!

خواستم بگویم خود ما اینها را میدانستیم و آمدیم سایت طنز و کاریکاتور راه انداختیم!

اما در برابر این دو دلیل محکم که میتوانست هر ایده‌ای برای راه اندازی سایت طنز و کاریکاتور را در نطفه خفه کند، دلایل دیگری هم بود که باعث میشد برای آغاز بکار این سایت لحظه شماری کنیم.

مثلاً اینکه طنز برایمان جدی است. اعتقاد داریم خیلی حرفها را میشود با طنز زد که هیچ زبان دیگری برای گفتنشان وجود ندارد. خیلی‌ها هم حوصله خواندن چیزهایی غیر از طنز را ندارند. طنز مثل آن بی‌حس کننده قبل از آمپول است… در دوره و زمانه‌ای که خیلی‌ها هیچ رقمه حاضر نیستند تا شُل کنند، چاره ای نیست تا به آنها بی‌حس کننده زده بشود تا آمپول حرف حق کمتر دردشان بیاورد!

یکی دیگر از دلایل آن بود که می‌دیدیم کلی سوژه طنز دارد هدر میشود و طنزپردازها هم انگار نه انگار… شیر سوژه را باز گذاشته‌اند و رفته‌اند. از همین دور و بر خودمان در روستا و شهر و کشورمان گرفته تا همین دور و برمان در منطقه و قاره و دنیا؛ حیف است بخدا! گفتیم سایتی بزنیم و جلوی این اسراف را بگیریم.

نمیدانم قانون بقای حال را در عرصه طنز و طنازی شنیده‌اید یا نه! خلاصه‌اش میشود اینکه اگر طنز خواندن حال می‌دهد، بخاطر این است که دارد حال بعضی‌ها را میگیرد! دعوا نداریم اما اگر طنزمان یک کم حال کسی را گرفت تقصیر ما نیست. آنهایی هم که احتمالا قرار است حالشان گرفته شود هر کدام یک نماینده روی هدر سایت دارند.

الحمدلله این کشور کلی طنزپرداز دارد که حواسشان هست آسه بروند و آسه بیایند تا گربه به پرستیژ طنزپردازی‌شان شاخ نزند و لکی به دامن بی‌طرفی روشنفکرانه‌شان ننشیند؛ اما یک جا لازم بود که بی‌خیال پرستیژ و پز روشنفکری طنز و کاریکاتور منتشر کند. پس یا علی گفتیم و در آستانه میلاد پسر علی بن ابیطالب(ع) آستینها را بالا زدیم. انشاالله که مدد کریم اهل بیت(ع) یاری‌مان کند.

شما هم اگر نکته ای، نقدی، نظری، پیشنهادی داشتید دریغ نکنید… خیر ببینید.

۱۵ رمضان المبارک ۱۴۳۷

۱ تیر ۱۳۹۵

فیلم‌هندی روباتیک

«میرزا روبات» اساساً داستانی نیست که بخاطر روند بکر یا نقطه‌اوج یا چنین چیزهایی شما را مجاب کند تا آخرش را بخوانید. حتی شاید بتوان گفت داستان، پایانی حدس زدنی دارد و اتفاق غیر قابل انتظاری در آن نمی‌افتد.

ادامه مطلب