بازی او در فیلم «مادر» هنوز هم یکی از بهترین نقش‌آفرینی‌های تاریخ سینمای ایران به شمار می‌رود و نشان داد که توانایی‌هایش بسیار فراتر از کمدی است.

یکی از بحث‌برانگیزترین نقاط «سینما شهر قصه»، نمایش تصاویر آرشیوی از بهروز وثوقی و فردین پس از سال‌هاست؛ تصاویری که گاهی ضروری بوده و گاهی کارکردی نداشته است.

کاراکترها به‌ غایت کودن و فرصت‌طلب، یک شخصیت تقریباً فهمیده اما توسری خور و بدبخت که وسط این کودن‌ها گیرکرده و چاره‌ای جز تحمّل آن‌ها ندارد و در مواجهه با این افراد تنها واکنشی که می‌تواند نشان دهد این است که چشم‌هایش را گرد کند و با استیصال به یک نقطه خیره شود (نقشی که تا پیش از این بر عهده‌ی سیامک انصاری بود)

کودک: من پلی‌استیشن گرفتم. امسال اینترنت می‌خواهم که وسط بازی قطع نشود و یک ربات که تکالیف مدرسه را انجام دهد.