سعی کنید تبریک روز پدر را استوری نکنید. نه به این دلیل که شاید یکی پدر نداشته باشد. به خاطر این هم نمی‌گویم که احتمالا خیلی از پدران دار فانی را وداع گفتند و شاید خیلی‌ها یاد پدرشان بیفتند. اتفاقا سالی یک بار یادشان بیفتد حداقل دو فاتحه و چهار قل هو الله نصیب آن مرحوم بشود. بنده‌ی خدا دستش از این دنیا کوتاه است، این هم سال به سال یادش نمی‌افتد که خیراتی برایش بفرستد! مخصوصا با این قبرهای فاتحه‌خوان جدید که فاتحه خوانده‌اند در هرچه فاتحه‌خواندن است…
دلیلش این هم نیست که پدرانتان اینستاگرام ندارند… الآن مسئول مملکت که همسن پدربزرگ من عمر دارد‌؛ هر روز در مورد رفع فیلتر اینستاگرام حرف می‌زند. پدران شما که ماشالا هزار ماشالا هنوز اول چل‌چلی‌شان است و خودشان استوری می‌گذارند و اینفلوئنسری هستند برای خودشان!
علتش این هم نیست که شاید یکی پدرش آدم بدی باشد. مثلا از بد روزگار یکهو یکی بدون این که بخواهد در خانواده‌ی پهلوی به دنیا آمده. حالا این بدبخت منتظرالسلطنه که گناهی نکرده پدر و پدربزرگش دو شاه بودند و سه بار فرار کردند. یا این که موقع فرار جوری چمدان‌ها را پر از عتیقه و جواهر کردند که اگر دزد به خزانه می‌زد، ملت کمتر ضرر می‌کردند.
بالاخره پدر، پدر است و احترامش واجب. حتی اگر مثل محمدرضاشاه دزد و ترسو و ظالم و قاتل و بی‌بند و بار و از این حرف‌‌ها باشد. پسر این آدم هم حق ندارد آبروی پدرش را با کارهایش ببرد. البته پسرش احتمالا الان می‌گوید: «زکی. من آبروی خودش و هفت جد و آبادش رو بردم، شد!»
خلاصه این که بحث اصلا این‌ها نیست! علت این که می‌گویم استوری نگذارید این است که با این کار از لحاظ روانشناسی حس می‌کنید بخشی از زحمات پدر را جبران کرده‌اید و بعد با وجدان راحت، به جبران نکردن زحماتش ادامه می‌دهید.
اول بروید هر کاری از دستتان بر می‌آید، از بوسیدن دست و گل روی پدر و خریدن جوراب و لباس زیر و غیره و ذالک انجام بدهید. بعد که با این کارها بخش اندکی از زحمات پدر جبران نشد، با استوری هم بخشی از این زحمات را جبران نکنید.