محفل طنز انقلاب اسلامی با عنوان نطنز که چند وقتی غیابش در بین برنامه‌های فرهنگی جبهه‌ی انقلاب حس می‌شد، بالاخره در هشتم بهمن سال ۱۴۰۴ برگزار شد. این برنامه با سابقه‌ی سی نطنز قبلی مخاطب خاص خودش را حتی بعد از مدت طولانی غیبتش حفظ کرده بود و تقریبا سالن دوم سینمای بهمن پر شده و بود. اگر در اواسط برنامه، با خانواده وارد سالن می‌شدید احتمالا جا برای کنار هم نشستن پیدا نمی‌کردید.
استفاده از چهره‌های جدید برای استنداپ و حتی مجری‌گری در این برنامه نشان از کار تشکیلاتی باشگاه طنز و کاریکاتور انقلاب اسلامی دارد. مجری برنامه کاملا مسلط به برنامه بود و با مخاطب تعامل بسیار خوبی داشت. این موضوع البته برای کسی که سابقه‌ی بازیگری دارد کار دشواری نیست اما باید توجه داشت که برنامه‌ی طنزی در این ابعاد با مخاطبی که قصد دارد با شوخی، خودش را نشان دهد واقعا کار سختی است.
مدل خاص دست زدن مخاطبان در نطنز هم در نوع خودش جذاب و دیدنی بود که مجری برنامه به خوبی آن را جا انداخت که خودش نشان‌گر توانایی بالای او در اجرا و تعامل سازنده با مخاطب دارد.
حاشیه‌های برنامه هم به اندازه‌ی خود آن جذابیت داشت. از ایستگاه کاریکاتور که با حضور سیدمحمدجواد طاهری، کاریکاتوریست مطرح کشورمان رونق خوبی داشت. طاهری در بیرون سالن حاضر بود . به صورت زنده کاریکاتورهایی را می‌کشید که در نوع خودش منحصر به فرد است و با وجود این که این بخش از برنامه تکراری است اما همواره جدید خواهد بود. دیدن مهارت و طراحی کاریکاتور به صورت زنده هیچ‌وقت قدیمی نمی‌شود.
حاشیه‌ی بعدی غرفه‌ی فروش لوازم اعتراض مسالمت‌آمیز بود که در کنار جایگاه وجود داشت و چشم‌ها را به خودش خیره می‌کرد. هدیه دادن زوری کوکتل مولوتوف به کسانی که شعر می‌خواندند با آن حالت تهدید و ارعاب با تبر و گرز دست‌ساز مخاطب را جذب خودش می‌کرد. اکت‌های دائم بازیگر این آیتم با حالت پانتومیم خیلی بامزه و جذاب بود و جا داشت یک برنامه‌ی مجزا باشد.
هماهنگی با اتاق فرمان و استنفاده از تی‌وی‌وال به جای ویدئو پروژکتور هم ویژگی مثبتی بود که این برنامه نسبت به برنامه‌های قبلی داشت. در برنامه‌های قبلی بایستی برای آیتم‌هایی که دارای کلیپ هستند، نور سالن کم می‌شد و کیفیت نوشته‌های بعضی آیتم‌ها مثل چت‌روم کم بود. اما در این برنامه کیفیت مطلوب بود.
امیدواریم وقفه‌ی پیش آمده در بین برنامه‌های نطنز کمتر شود و از این به بعد زودبه زودتر شاهد آن باشیم.