بی‌شک اگر عصبانی باشی و با بی‌حوصلگی به همسرت که مهندس است و دارد خانه را برای رفتن به سرکار ترک می‌کند، بگویی: «دیگه عقلم نمی‌رسه. هیچی نداریم. نمی‌دونم برای افطار چی بپزم. به نظرت چیکار کنم؟»
در چشم‌های شما چند دقیقه زل زده و سپس می‌گوید: «فکر کن جانم. تفکر برای حل مسئله در مهندسی یک فرآیند پویا و چند مرحله‌ای است که در توسعه و پیاده‌سازی راهکارهای کارآمد برای مسائل مختلف به کار می‌رود.
جنابعالی ابتدا باید مسئله‌ی پخت افطار را بررسی کرده و اهمیت آن را دریابی که البته لازم به ذکر نیست که نبودن افطار آماده چقدر به فوندانسیون روح و جسم اعضای خانواده آسیب وارد می‌کند.
سپس باید اطلاعات لازم برای حل این مسئله را پیدا کنی. از جمله دریافت این واقعیت که به طور قطع سوپ غذا نیست و با پلوعدس و پلوماش بدون خورش هم نمی‌شود سر اعضای خانواده را شیره مالید.
سپس باید به تحلیل و ارزیابی دقیق داده‌ها و اطلاعات بپردازی که شامل چک موجودی یخچال و فریزر و شیشه‌های حبوبات می‌شود. حال باید به طراحی و ارائه‌ی راهکار پرداخت. که شامل طراحی غذایی بدون نیاز به گوشت و حبوبات باشد.
سپس این راهکار را پیاده‌سازی کرده و آزمایش کنی. در این مرحله دانش فنی آشپزی بر اثربخشی راهکار بسیار اثر دارد. پس از این مرحله باید نتیجه را ارزیابی کرده، ببینیم که خانم خانه چه غذای خوشمزه‌ای آماده می‌کند که بی شک به طور مستمر انجام خواهد شد و نشان می‌دهد این مسئله‌ی خطیر چگونه به دست توانای جنابعالی بالاخره حل می‌شود. عزت زیاد خداحافظ. راستی برای افطار برمی‌گردم.»