اخیراً یک روزنامه‌نگار صهیونیست حمله به ایران و شهادت رهبر انقلاب را به‌عنوان انتقام خون «مرحب یهودی» معرفی کرده است.
اصلاً یهودی جماعت خودش کِرمِ شکست خوردن و فلاکت دارد، وگرنه چرا باید بعد از ۱۴۰۰ سال در حالی که مرحب یهودی تبدیل به فسیل و احتمالاً نفت شده است، باز اسم او را بیاورند؟
این مرحب مرحب که می‌گویند، تا زمانی که زنده بود و اکسیژن هدر می‌داد، با گنده‌گویی‌هایش هم خودش را به فنا داد و به معنای واقعی کلمه با شمشیر ذوالفقار از وسط نصف شد و هم مجموعه‌ی قلعه‌های هفت‌گانه‌ی خیبر را به باد داد.
طرف کلاً نماد شکست قوم یهود در تاریخ است؛ یعنی هر قوم دیگری که بود بابت این شکست‌ها و بی‌آبرویی‌ها اسم مرحب را از کتاب تاریخش پاک می‌کرد و خود کتاب تاریخش را هم در اسید می‌سوزاند تا مرحب کلاً از حافظه‌ی تاریخی بشر حذف شود؛ اما مثل این‌که قوم یهود حالا دوباره هوس کرده مثل مرحب شکاف بردارد و قلعه‌ی نظامی‌اش هم فتح شود.
پس بجنگ تا بجنگیم… .