معترضان ایرانی (voa:1378، twitter:1388، rohollah zam:1396.1398، iran internasioanal:1401.1404) بر چند گونه هستند:
گونه اول که پهلوی‌سانان (reza gholdor:1926) نامیده می‌شوند در پی هر شلوغی و تجمعی، با صدور اطلاعیه و بیانیه قصد تصرف آن را دارند. هدف نهایی آنان بازگشت شاهنشاهی پهلوی به ایران و نبرد برای آن‌ها همیشه نبرد آخر تلقی می‌شود.
گونه دوم رجوی‌چیان (karl Heinrich marx:1818) هستند. اعتراض این دسته از معترضان به مسئله گرانی، بیکاری، بی‌آبی، نداشتن ارتباط سالم با دنیا، اقتصاد، معیشت، وضعیت اینترنت و نبودن ازدواج و طلاق سازمانی در کشور است. این دسته رو به انقراض در تلاش است در سال‌های پایانی حیات خود، با استفاده از لذات بصری (call of duty) جوانان را به اعتراض وادارد که اگر حتی باعث براندازی نشوند، لااقل امکان آوردن خاک برای قبر آن‌ها در آلبانی را فراهم کنند.
گونه سوم زالوصفتان (saedinia:1400) هستند. این گونه از معترضان در اعتراض به گرانی‌ها و عدم ثبات اقتصادی، ضمن گران‌کردن محصولات خود مطابق قواعد بازار آزاد (adam smith:1790) در صفحات مجازی اقدام به تعطیل‌نمایی کسب و کار می‌کنند تا فضا را برای جامعه در التهاب نگه‌ دارند. به امید روزی که در فردای براندازی و با حضور استارباکس‌ها و مک دونالدها و کیت‌کت‌ها، بیل به قدشان خورده و مجبور باشند کیفیت محصولات خود را به اندازه آن‌ها افزایش دهند.
گونه آخر که همیشه اول بودند و مردم (Islamic republic of iran:1979) نامیده می‌شوند، ممکن است به هر دلیلی نسبت به هر چیزی معترض باشند و دلیل اعتراضشان ممکن است به تحریم‌ دشمنان خارجی، ناکارآمدی فرامین مدیریتی داخلی، احساس نارضایتی و… بازگردد. این دسته از معترضان به هنگام مشاهده کفتارهای حاضر در صحنه، به سرعت و با هوشمندی صف خود را از دیگر معترضان جدا کرده و به آنان فرصت عرض اندام می‌دهند، تا سیه‌روی شود هر که در او غش باشد.