یکی از بحثبرانگیزترین نقاط «سینما شهر قصه»، نمایش تصاویر آرشیوی از بهروز وثوقی و فردین پس از سالهاست؛ تصاویری که گاهی ضروری بوده و گاهی کارکردی نداشته است.
وی همچون خودرویی میماند که مدت زیادی [۱۲۸۴ ه.ش و پس از مشروطه تاکنون] چراغ بنزینش روشن بوده و تنها یک چراغ سبز چشمکزن سیانجی دارد و از ضبطش صدای «آو آو آو آوآو» [صادق بوقی: ۱۴۰۲] به گوش میرسد.