خرده روایات شاخ‌المسافرین از سفر به افغانستان(قسمت هفتم)

نه در مسجد، نه میخانه

در سالن نه‌چندان بزرگ میدان نشسته‌ایم. همین سالن به این کوچکی‌، آدم‌های در چهار رنگ اصلی (زرد و سفید و سیاه و سرخ!)اش خیلی تو چشم‌تر از فرودگاه امام خمینی‌ست. بنظر می‌آید چون اینجا بین‌المللی‌تر است این‌جوری‌ست.

تن‌تاک اسکارلت و مدال ویل

بیچاره‌هایی که نمی‌توانند در نعمت‌آباد و تورنتو ملک بخرند

نه گفتن از پشت آیفون

تازه اگر یک‌جوری بشود که صاب‌ملک‌ها جلسات «مهارت نه گفتن از همان پشت آیفون»شان را نروند، مستأجران پیروز جنگ اراده‌ها نیز شده‌اند.

به‌یاد آسمان‌جل بیرمنگام

افتتاحیه نکبت‌ها

مگه ما شیش‌میلیون‌مون توی کوره نسوخته بودیم؟ چطور الان همه زنده‌ان و دارن هل میدن که برن این تو؟

کیفیت مقامات در جهان اول

جمهوری آووکادوها

مادر عروس: خب آقا داماد چی‌کاره‌ان؟
عمه داماد: عمه بگرده؛ سخنران انگیزشیه. و کتاب هم می‌نویسه. با موضوع «چگونه در خانه بخوابیم و خرپول شویم».