بیشتر ایام سال بچهها به دلایل مختلف که برای شما روشن و برای ما چون شب تار بود در کنارمان نشستند. ما با یک نت دربهداغان و اعصابی بس داغانتر در حال آموزششان بودیم.
ما که کلاسامون از اول دبستان تا آخر دکترا کلّاً حضوری بود، از درسامون چیزی نمیفهمیدیم و طبیعتاً تقلّب هم که میکردیم، تقلّبمون اشتباه بود و چهارنفر دیگه رو هم بدبخت میکرد. بعد شما که از بیخ مجازی بودین، دیگه چی رو میخواید به هم برسونید؟