تو دلِ تاریخ

در مسیر خوشبختی

بعد از گرفتن مدرکش وارد دوره دکتری شد و بدون اینکه از همه بخواهد و بگوید: «دکتر صدایش بزنند تا دهانشان عادت کنه.» در همان دانشگاه تدریس خود را شروع کرد.

تو دلِ تاریخ

مروارید سرخ

در ساعت ۲۰:۳۰ درحالیکه هنوز اخبار ۲۰:۳۰ای نبود و کسی هم منتظرش، عملیات دریایی شروع شد. ناوچه پیکان در ضلع جنوبی اسکله با گفتن «خیس نشید که دارم میام» پهلو گرفت.

تو دلِ تاریخ

در مسیر پیروزی

در گروه سرود مسجد «ها... ها... ها... ها...» سر می‌دادند و «ما گل‌های خندانیم» را می‌خواندند. سرانجام آن «ها... ها... ها... ها...»کردن‌ها در روز ۱۲ بهمن به ثمر نشست و در مراسم استقبال از امام خمینی (ره) به اجرای برنامه پرداختند و مشت محکمی به دهان آن‌هایی که می‌گفتند «این قرتی‌بازی‌ها زشته، قبیحه، مستهجنه» کوباندند.

تاکسی نقد

پیروزی جاوید

گفت: «ای آقا! آن اعلی‌حضرت بود که به فکر مردم بود. طوری بارشون می‌آورد که در مقابل همه سختی‌ها آماده باشن. دهکده المپیک رو هم ساخته بود برای همین روزها. نور به قبرش»

خواب همایونی

شرط بیداری

باری هرچقدر بگوییم غلط کرده‌ایم و آن چیزهای نگفتنی و نخوردنی را تناول نمودیم، دیگر آب ریخته به جوی برنمی‌گردد.