نوشتن از فیلم کفایت مذاکرات کمی سخت است، البته نه از این بابت که فیلم خوبی است و لایههای مختلفی برای بررسی دارد، خیر؛ از این بابت که این فیلم آنقدر ضعیف، پوچ و بیمحتواست که اصلاً معلوم نیست از چه چیز آن باید سخن گفت؟
رضاخان با شتاب از جا بلند میشود. چکمهها را مرتب میکند. یقه لباسش را صاف میکند. حتی سعی میکند حالت چهرهاش را رسمیتر کند. او را تا جلوی دری بزرگ میبرند که روی آن نوشته شده است: «کنفرانس تهران – ورود مقامات اصلی».