هتل نسبت به چند فیلم سابق آقای اطیابی دو تا چیز کمتر دارد؛ که نبود یکی از آن‌ها مثبت و نبود دیگری منفی است. اول با دومی شروع می‌کنیم. آثار قبلی ایشان را اگر کسی می‌دید با کمی سختی می‌توانست پیامی از فیلم دربیاورد

زمانی که فسیل هر روز رکوردهای متنوع و متفاوتی را در سینمای ایران جابه‌جا می‌کرد فکر می‌کردم با اثری مشابه کارهای غالب چند سال اخیر سینمای کمدی ایران مواجهم و به تماشای آن رفتم تا با یک توپ پر از آن نقد بنویسم؛ اما پس از تماشای فیلم نتیجه کمی متفاوت بود.

فیلم «چپ، راست» می‌توانست نمره قبولی بگیرد اگر که عوامل فیلم یک مجموعه تازه کار بودند نه افرادی مانند سروش صحت، پیمان قاسمخانی، رامبد جوان و ... که اسم هر کدامشان به تنهایی در عرصه سینمای کمدی یک وزنه محسوب می‌شود.

هرکسی این یک خطی را بخواند احتمالاً گمان کند که با یک فیلم طنز خوب با یک سوژه داغ روز مواجه است؛ اما اگر مثل من در دیدن فیلم عجله نکند و یک نگاهی به عوامل فیلم بیندازد نظرش برمی‌گردد!