برو بگذار جان بهر ضمانت

تا ۱۴۰۰ با گِن!

گویا شده فک و مغز تو، باهم، لق
با مغز تهی، دهان گشودی: "حق! حق!"

ای دلخوشی بچه‌ی مظلوم وزیر!
پس گردنی از رعیت است این: شپلق!

زیر پوست مسکن

رویای مسکن

انفجار!